တကယ္ေတာ့ လူသားတိုင္းဟာ ေမြးဖြားလာခ်ိန္မွာ အႏုပညာဓာတ္ခံ ပါလာၿပီးသားပါ.. ဒါကို သိပၸံနည္းက် ေလ့လာထားသူေတြကလည္း ေထာက္ခံၾကတယ္.. ကေလးေတြ ငယ္တုန္းက ပန္းခ်ီဆဲြၾကတယ္.. ကေလးတိုင္း နည္းပါးပဲ.. ပန္းခ်ီဟာ အေရာင္ေတြ အရုပ္ေတြကို အေျခခံတာမို႔ ကေလးေတြ စကားမတတ္ခင္ စာမတတ္ခင္ကတည္းက သူတုိ႔ေျပာလိုရာ ေဖာ္ျပလိုရာကို ပန္းခ်ီအေျခခံအေနနဲ႔ ေဖာ္ျပတတ္ၾကပါတယ္.. ကိုယ္တို႔ ပတ္ဝန္းက်င္မွာလည္း မၾကာခဏၾကားဖူးေနတာပဲ “ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ဆဲြတယ္.. ေနာက္မွ ဘာမွန္းကိုမသိေတာ့တာပါ” ဆိုတာမိ်ဳးေတြ.. တကယ္ေတာ့ ကေလးေတြမွာ နဂိုပါလာတဲ့ ပန္းခ်ီဗီဇကို လူႀကီးမိဘနဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္က ေပ်ာက္ကြယ္ေျပာင္းလဲသြားေအာင္ လုပ္လိုက္တာပါပဲ.. Continue reading »
May 092012
က်ေနာ္ကေတာ့ ပန္းခ်ီကို နားမလည္ပါဘူး.. က်မကေတာ့ ပန္းခ်ီကို မခံစားတတ္ဘူး.. စသျဖင့္ ေျပာတဲ့ စကားသံေတြကို ၾကားရတဲ့အခါ ေတာ္ေတာ္ေလး ဘဝင္မက်ျဖစ္မိတယ္.. မခံစားတတ္ဘူးဆိုတဲ့ သူတို႔ကို မဟုတ္ပါဘူး.. ခံစားတတ္ေအာင္ ဓာတ္ခံေလး ေမြးျမဴမေပးလိုက္တဲ့ ကိုယ္တို႔ရဲ႕ ပညာေရးစနစ္ႀကီးကိုပဲ ဆိုပါေတာ့..
Apr 282012
ဂရိဒ႑ာရီတစ္ပုုဒ္ကိုု ေသာ္ဖတ္ဖူးသည္..
လူသားေတြဟာ အသိဥာဏ္ျမင့္မားတာနဲ႔အမ ွ် ေကာက္က်စ္မႈေတြလည္း ရွိေနေတာ့ လူသားေတြသာ မီးကိုု ရသြားခဲ့ရင္ တန္ခိုုးအာဏာႀကီးၿပီး ပုုန္ကန္မွာစိုုးလိုု႔တဲ့.. နတ္မင္းတိုု႔ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ ဇုုက လူသားေတြ မီးကိုုမရဖိုု႔ ပိတ္ပင္တားျမစ္ထားခဲ့၏.. ဒါကိုု ပရိုုမီးသီးယပ္စ္ဆိုုတဲ့ နတ္တပါးက လူသားေတြကိုု ေမတၱာထားၿပီး မီးကိုုလူ႔ဘံုုေရာက္ေအာင္ ခိုုးပိုု႔ေပးခဲ့ေတာ့ ဇုုက သူ႔ကိုု အျပစ္ေပးသည့္အေနႏွင့္ ေတာင္ထိပ္မွာသံႀကိဳးခ်ည္ထားခဲ့ၿပီး အလြန္ပူျပင္းေသာေန႔ အလြန္ေအးစက္ေသာညမ်ားကိုု ငရဲခံသလိုု ခံစားေစခဲ့သည္.. ေန႔စဥ္တိုုင္းမွာ စြန္ငွက္ကလာၿပီး သူ႔အသည္းႏွလံုုးကိုု ေဖာက္စားျခင္းကိုုလည္း နာက်င္မႈ ျပင္းျပစြာ ခံစားခဲ့ရ၏.. သိုု႔ေသာ္ ေနာက္တေန႔ေရာက္တိုုင္းမွာ သူ႔အသည္းႏွလံုုးသည္ ျပန္လည္ျပည့္လာခဲ့ၿပီး ေဖာက္ၿပီးစားသံုုးမည့္ စြန္ကိုုလည္းေစာင့္ေနရၿပီး နာက်င္ၿမဲနာက်င္လ်က္ ေဝဒနာကိုု ခံစားရျပန္သည္တဲ့.. ပံုုျပင္အဆံုုးသတ္အေနျဖင့္ေတာ့ သူ႔ကိုု ကယ္တင္မည့္ ကယ္တင္ရွင္အျဖစ္ ဟာက်ဴလီေရာက္လာခဲ့သည္.. ေသာ္ ၾကားဖူးေသာ ဒ႑ာရီပံုုျပင္ေလးေပါ့.. ကဗ်ာလညး္ ရွိသည္ဟုု ဆိုုၾကသည္..
ေမာင့္ကိုု ခ်စ္ရျခင္းသည္လည္း Continue reading »
Apr 252012
The Big Year ကို ၃ ရက္ဆက္တုိက္ ၃ ခါျပန္ၾကည့္ျဖစ္သြားတယ္.. နာမည္ႀကီး ဟာသမင္းသား ၃ ေယာက္ရဲ႕ သိပ္ၿပီး ဟာသမျဖစ္တဲ့ ဇာတ္ကားေကာင္းေလးပါ.. True Story လို႔ေျပာတယ္..
အေမရိကန္မွာ big year ဆိုတဲ့ ၿပိဳင္ပဲြတစ္ခုရွိတယ္.. တစ္ႏွစ္ပတ္လံုးမွာ ငွက္အမ်ိဳးအစားေပါင္း ဘယ္ႏွမ်ိဳးျမင္ေတြ႔ မွတ္တမ္းတင္ႏိုင္သလဲဆိုတဲ့ စံခ်ိန္ကို ၿပိဳင္ၾကတာပါပဲ.. ဆုေၾကးလည္း မရဘူး.. ငွက္ မဂၢဇင္းမွာ ဆုစာရင္းေၾကျငာရံုေလာက္ပါပဲ.. Birding ကို စိတ္ဝင္စားတဲ့လူေတြပဲ ရူးရူးသြပ္သြပ္ ခံုခုံမင္မင္ ရွိတဲ့ကိစၥဆိုပါစို႔.. ျမန္မာႏိုင္ငံ ငွက္ၾကည့္အသင္းက အကိုေတာ္ေတြကိုေတာင္ ေျပးသတိရမိေသးတယ္.. ျဖစ္ပံုကဒီလို..
Apr 142012
မႏၱေလးကို အႀကိဳေန႔မတိုင္ခင္မွာ ေရာက္တယ္..ဓာတ္ပံုသမားအဖဲြ႔လိုက္ႀကီးနဲ႔ ေလွ်ာက္လိုက္ရင္း ကေျမာက္ကေျခာက္ဓာတ္ပံုနည္းနည္း ရိုက္ျဖစ္ေသးတာေပါ့.. သိပ္အေကာင္းႀကီးေတြ မဟုတ္ေသာ္ျငား အမွတ္တရ ၾကည့္ၾကပါ..
မ႑ပ္ေရွ႕က လူေတြကို ရိုက္ျဖစ္တယ္.. ေအးေဆးပဲဗ်.. သူတို႔ဘာသာ ကဲတာ ကဲတာပဲ.. ကိုယ့္ေတာ့ ေရတစ္က္မွ လာမစိုဘူး..
Apr 052012
ညီမေလး ေရ …
မေျပာပါနဲ႔ … ျပီးျပည့္စံုေနျပီ လို႔ ..
မျငီးပါနဲ႔ … ပင္ပန္းလြန္းတယ္လို႔ …
မေတြးပါနဲ႔ .. အျမင့္ေရာက္ပီလို႔ ..
မေမ့ပါနဲ႔ … ေနာက္ထပ္ တဆင့္ ထပ္တက္ဖို႔ …
တကယ္ေတာ့ ေအာင္ျမင္တယ္ဆိုတာဟာ ေရပြက္ေလးပါ ညီမေလးရယ္ ..
ဘ၀ ဆိုတာ မင္းေျခရင္းက ကံေကာ္ေတြလို ဘယ္ေမႊးေနပါ့မလဲ ..
မင္းတည္ေဆာက္တာေတြ လဲျပိဳတဲ့အခါ …
မင္းအိမ္မက္ေတြ မိုးျပိဳတဲ့အခါ …
မင္း စိတ္ကူးေတြ လွိဳင္းထန္တဲ့အခါ …
မင္း သမိုင္းရဲ႕ အရိပ္က မင္းကို အျမဲ ၾကည့္ေနမွာ …
အဲ့ေတာ့ ညီမေလးရယ္ … ေက်းဇူးျပဳျပီး …
ဘယ္ေတာ့မွ … မေျပာပါနဲ႔ … ျပီးျပည့္စံုေနျပီ လို႔ ..
ဘယ္ေတာ့မွ … မျငီးပါနဲ႔ … ပင္ပန္းလြန္းတယ္လို႔ …
ဘယ္ေတာ့မွ … မေတြးပါနဲ႔ .. အျမင့္ေရာက္ပီလို႔ ..
ဘယ္ေတာ့မွ … မေမ့ပါနဲ႔ … ေနာက္ထပ္ တဆင့္ ထပ္တတ္ဖို႔ …
” The road to success is always under construction.”
For my Honey ..
—————–
by Ye Aung Thu
Mar 232012
အဲ့ဒီေခြးဟာ
အၿမီးေလးတႏွန္႔ႏွန္႔နဲ႔
သခင့္အတြက္ သတင္းစာကို သယ္လာတယ္..
အဲ့ဒီေခြးဟာ
အၿမီးေလးတႏွန္႔ႏွန္႔နဲ႔
သခင္လက္ေဖ်ာက္တီးေခၚတဲ့အခါ ေပ်ာ္ရွာတယ္..
အဲ့ဒီေခြးဟာ
အၿမီးေလးတႏွန္႔ႏွန္႔နဲ႔
သခင္လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ရင္ေခၚမလားလို႔ ေမွ်ာ္ရွာတယ္..
အဲ့ဒီေခြးဟာ
အၿမီးေလးတႏွန္႔ႏွန္႔နဲ႔
သခင္စိတ္ဆိုးေျပတဲ့အခါ ေခ်ာင္ကထြက္တယ္..
အဲ့ဒီေခြးဟာ
အၿမီးေလးတႏွန္႔ႏွန္႔နဲ႔
သခင္စိတ္ၾကည္သာေအာင္ ေခါင္းတိုးေဝွ႔တယ္..
အဲ့ဒီေခြးဟာ
ရႊင္ျမဴးျပတယ္..
ခဲၽြႏဲြ႕ျပတယ္..
အလုိျဖည့္တယ္..
ေပ်ာ္ျမဴးထူးတယ္..
တိတ္တိတ္ငိုတယ္..
အၿမီးေလးတႏွန္႔ႏွန္႔နဲ႔ ..
Feb 292012
က်မရဲ႕ ကခ်င္စစ္ေျပးဒုကၡသည္စခန္းသြားခရီးစဥ္အေၾကာင္း ေရးထားတဲ့ ပို႔စ္က သိပ္ရွည္ၿပီး ပံုေတြ သိပ္မ်ားလြန္းလို႔ အပိုင္း ခဲြတင္တာ ဒါ အပိုင္း ၃ ပါ.. အပိုင္း ၁ နဲ႔ အပိုင္း ၂ ကုိေရးၿပီး တင္ၿပီး ဒီအပိုင္း ၃ ေရာက္ေတာ့ က်မ ေတာ္ေတာ္ေလး ဒြိဟျဖစ္ရပါေသးတယ္.. က်မေရးတဲ့ စာ .. က်မ ေျပာျပတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြေၾကာင့္ သူတုိ႔ေတြကို ကူညီရာမေရာက္ဘဲ ပိုၿပီး ဝန္ပိုေစမလား.. ဒါမွမဟုတ္ က်မနဲ႔ အတူခရီးသြားတဲ့လူေတြကို တစ္ခုခုထိခိုက္ေစႏိုင္မလား.. ေရွ႕ဆက္လုပ္ရမယ့္ ကိစၥေတြကို ေႏွာင့္ေႏွးေစမလားဆိုၿပီး က်မ အႀကိမ္ႀကိမ္စဥ္းစားပါတယ္.. ဒါေပမယ့္ က်မက ကိုယ္တိုင္ သိၾကားခံစားလာရတဲ့လူပါ.. က်မသိလာသမွ်ကို မေျပာျပဘဲ ခ်န္ထားရင္ အျပစ္ရွိသလို က်မ ခံစားရပါမယ္.. ဒါေၾကာင့္ သိလာၾကားလာသလိုပဲ က်မ ျပန္ေျပာျပလိုက္ေတာ့တယ္.. လူသားျခင္းစာနာတတ္သူအားလံုး မွ်ေဝနားလည္တတ္ဖို႔ပါ..