ေကာ္ဖီဆိုင္ပံုျပင္ ၄

(၄)

ဆိုင္ထဲဝင္လိုက္ေတာ့ ထုိေကာင္ေလး မ်က္ႏွာက ေပ်ာ္ရႊင္မႈျဖင့္ လင္းလက္သြားတာကို သတိထားလိုက္မိသည္.. ၾကည္သာေပ်ာ္သြား၏.. အဲဒိေကာင္ေလး သိပ္ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းသလိုပဲ.. ခပ္ပိန္ပိန္ အသားညိဳညိဳျဖင့္ ေရာ့ခ္သမားပံုစံေကာင္ေလး.. ၾကည္သာ့ထက္ အမ်ားဆံုးႀကီးလွ်င္ေတာင္ ၁ ႏွစ္ပဲ.. ၾကည္သာသူ႔ကို သေဘာက်ေနမိျပန္သည္.. ၾကည္သာ့ကို အထူးအဆန္းျဖစ္ေနတတ္သည့္ေကာင္ေလး.. ၾကည္သာၿပံဳးျပတာေလးကိုပင္ လိႈက္လိႈက္လဲွလွဲ ေပ်ာ္ရႊင္တတ္သည့္ေကာင္ေလး.. ခင္မင္ခြင့္ရခဲ့လွ်င္ သူကလည္း အထူးအဆန္းေတြႀကံဳရသျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ရမည္ျဖစ္ၿပီး ၾကည္သာ့အတြက္လည္း စိတ္ကိုၾကည္လင္ေစမွာအမွန္ပဲ.. ၿပီးေတာ့ သူ႔အသံက သေဘာက်ဖို႔ေကာင္းသည္.. ၾသရွရွခပ္ခ်ိဳခ်ိဳ.. ၾကည္သာႀကိဳက္တတ္ေသာ သီခ်င္းအမ်ိဳးအစားမ်ားကိုလည္း ဆိုေလ့ရွိသူ.. ၾကည္သာတို႔ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းမ်ားျဖစ္ႏိုင္ၾကမည္ထင္သည္ေနာ္..

ၾကည္သာသည္ ေကာင္ေလးမ်ားစြာကို အလြယ္တကူသေဘာက်ေလ့ရွိၿပီး အလြယ္တကူခ်စ္ခင္တတ္သူေတာ့ မဟုတ္.. သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ ေပါင္းသင္းဖို႔ ဝန္မေလးသေလာက္ ခ်စ္သူရည္းစားဆိုသည္ကို စိတ္ထဲကပင္ လက္ခံလို႔မရ.. ၾကည္သာ ခ်စ္တတ္ပါသည္.. သို႔ေသာ္ တစ္သက္လံုးခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္သြားလို႔ရမည့္ ေယာက္်ားဟူ၍ ရွာလို႔မေတြ႔ေသး.. တကယ္တမ္းမခ်စ္ႏိုင္ဘဲႏွင့္ ခ်စ္ပါ့မည္လုိ႔လည္း မညာခ်င္ေတာ့ ၾကည္သာ့အတြက္ ရည္းစားဟူ၍ မရွိခဲ့သည္မွာ ဆန္းသည္ေတာ့မဟုတ္ဘူးထင္ပါသည္.. ၿပီးေတာ့ အေျပာင္းအလဲ ျမန္လွေသာ ၾကည္သာ့စိတ္ကို နားလည္ႏိုင္ဖို႔ သည္းခံႏိုင္ဖို႔လည္း ထိုေယာက္်ားမ်ားအတြက္ ခက္ခဲမည္မွာအမွန္.. အာကာႏွင့္ ကိုကိုက လဲြလို႔ေပါ့ေလ..

ၾကည္သာ့မွာ ျဖစ္သမွ် အေၾကာင္းအရာႏွင့္ ခံစားခ်က္အစံုအလင္ကို အာကာ့ကိုေျပာျပေလ့ရွိၿပီး အာကာကလည္း နားမလည္သည့္တိုင္ေအာင္ ခြင့္လႊတ္လိုက္ေလ်ာေပးတတ္ၿမဲ.. သို႔ေသာ္ အျမင္ကပ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ပင္ အာကာသည္ ၾကည္သာ့စိတ္ကို သိလ်က္ႏွင့္ လ်စ္လ်ဴ႐ႈတတ္ျပန္ေသးသည္.. ၾကည္သာက တြယ္တာၾကင္နာသေလာက္ ၾကည္သာ့ကို ခ်စ္ခင္ယုယမႈ မျပတတ္သူ.. ၾကည္သာက ဆိုးႏြဲ႔ခ်င္သေလာက္ သူက အလိုလိုက္ျခင္းမရွိတတ္သူ.. ကိုကိုကေတာ့ အေၾကာင္းအရာတိုင္းကို မေျပာျပေပမယ့္ ၾကည္သာ့ အျပဳအမူေလးတစ္ခု၊ ၾကည္သာ့စကားေလးတစ္ခြန္းႏွင့္ပင္ ၾကည္သာ့စိတ္ကို မွန္းဆနားလည္ႏိုင္သူ.. ၿပီးေတာ့ ၾကည္သာ့ အႏြံတာကိုလည္း အခံဆံုးလူတစ္ေယာက္ျဖစ္လိမ့္မည္.. ဒါေပမယ့္ ကိုကို႔ဆီက ၾကည္သာလိုခ်င္သည္မွာ ထိုအရာမ်ားမဟုတ္ခဲ့ပါ..

အေနအထိုင္ ေအးေဆးတည္ၿငိမ္ၿပီး ထူးခၽြန္ထက္ျမက္ေသာ ကိုကို႔ဆီမွ ဦးေဆာင္လမ္းျပမႈမ်ားကို ၾကည္သာေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သည္.. မွားေနလွ်င္ တားျမစ္ေစခ်င္သည္.. မွန္တာကို ေျပာျပေပးေစခ်င္သည္.. ၾကည္သာ့ကို လႊမ္းမိုးခ်ဳပ္ကိုင္မွာကို လိုလားခဲ့ေသာ္လည္း ကိုကိုကေတာ့ “ၾကည္သာ့ သေဘာပဲေလ”လို႔သာ အၿမဲေျပာေလ့ရွိခဲ့ေတာ့ ၾကည္သာ စိတ္ပ်က္မိတာေတာ့ အမွန္ပါပဲ.. တျခားကိစၥေတြမွာ တည္ၿငိမ္ျပတ္သားလွေသာ ကိုကိုသည္ ၾကည္သာႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ ဘယ္ေတာ့မွ ျပတ္သားေသာဆံုးျဖတ္ခ်က္မရွိခဲ့.. ၾကည္သာ့ စိတ္ႀကိဳက္သာလုပ္.. ျဖစ္လာသမွ် အေကာင္းအက်ိဳး အေကာင္းအဆိုးတိုင္းကို လက္သင့္ခံမည္ဟူေသာ ပံုစံျဖင့္သာ ကိုကုိေနထိုင္ခဲ့သည္.. ေနာက္ဆံုး ေျပာရမည္ဆိုလွ်င္ ၾကည္သာ့အေပၚမွာ ထားေသာစိတ္သေဘာကိုေတာင္ ပြင့္လင္းစြာ ေျပာျပဖို႔ ႏႈတ္ေႏွးခဲ့သူ မဟုတ္လား..

ပိုက္ဆံရွင္း၍ ေကာ္ဖီခြက္ကိုယူၿပီး လွည့္အထြက္မွာ ေကာင္တာေထာင့္နားမွာထိုင္ေနေသာ ေကာင္ေလးကို တစ္ခ်က္ၿပံဳးျပလိုက္မိျပန္သည္.. သူကလည္း ထံုးစံအတိုင္း လက္တစ္ဖက္သာအသာေျမွာက္ျပ၏.. မ်က္လံုးမ်ား ေတာက္ပေပ်ာ္ျမဴးလ်က္.. အၿပံဳးက ရႊင္လန္းခ်ိဳျမလ်က္.. အျပစ္ကင္းစင္စြာ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းေနသလိုပဲ.. ထိုေကာင္ေလးမ်ိဳးႏွင့္ ခ်စ္သူရည္းစားျဖစ္ရလွ်င္လည္း ၾကည္သာ စိတ္႐ႈပ္ရဦးမည္ထင္သည္.. ၾကည္သာ့အျပဳအမူ အေနအထိုင္ အေျပာအဆိုမ်ားကို နားလည္ေပးႏိုင္ဖုိ႔ သူ႔အတြက္ ခက္ခဲမည္မွာအမွန္.. ၾကည္သာသည္ သြားခ်င္ၿပီဆိုလည္း ဘယ္သူ႔ကိုမွ ေစာင့္ဆိုင္းအေဖာ္ျပဳတတ္သူမဟုတ္.. ဘယ္သူ႔ကိုမွ ေျပာဆိုခြင့္ေတာင္းေနတတ္သူမဟုတ္.. ေတာ္ၾကာ ရည္းစားျဖစ္ၿပီးမွ တစ္ေယာက္ထဲ လုပ္ခ်င္ရာေတြ စိတ္ကူးတည့္သလိုလုပ္ေနမိလွ်င္ ျပႆနာတက္ၾကရဦးမည္.. ၿပီးေတာ့ ၾကည္သာသည္ စကားမ်ား ရန္ျဖစ္တတ္သူလည္းမဟုတ္ေခ်.. အထင္လဲြမွားေနမႈမ်ားကုိ ခ်က္က်လက္က် ေခ်ပေျပာဆိုတတ္သူလည္းမဟုတ္ဘဲ ထင္သည့္လူက ထင္ခ်င္ရာထင္ၿပီး ၾကည္သာကလည္း လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေနတတ္သူသာျဖစ္သည္..

“ၾကည္သာ အဲလို ထင္ရာေတြေလွ်ာက္လုပ္ေနရင္ တစ္ေန႔ဒုကၡေတြ႔လိမ့္မယ္”.. တစ္ေယာက္ထဲ ေထာက္ႀကံ့ဘက္ကို ကားေမာင္းသြားၿပီး ဖရဲသီးေတြဝယ္စားခဲ့ေသာေန႔က အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေမေမက ထိုသို႔ ဆူေျပာခဲ့ဖူးသည္.. ေမေမဆူသည္ကို ၾကည္သာ မငိုခဲ့ေခ်.. ဖရဲသီးေတြအမ်ားႀကီးကို စိတ္ထင္တိုင္းစားလာသျဖင့္ ဗိုက္ထဲျပည့္အင့္ေနတာတစ္ခုသာ ခံစားလို႔ရေနသည္.. မထံုတက္ေတးႏွင့္ သမီးငယ္ကို ေမေမႏွင့္ေဖေဖ စိတ္ပ်က္စြာ ကားေပးမေမာင္းေတာ့ဘူူးဟု ပိတ္ပင္ျပန္ေတာ့လည္း ဘယ္လိုမွ မခံစားရ.. လုပ္ခ်င္ရာလုပ္လာၿပီးသျဖင့္ ေက်နပ္ျခင္းသာ စိတ္မွာရွိေနသည္.. အာကာကေတာ့ “ဘာကိစၥ အဲ့အထိ အဲ့လိုေတြသြားလုပ္ေနရတာလဲ”ဟု ေမးခဲ့ေသးသည္.. တကယ္ေတာ့ ဘာရယ္မွမဟုတ္ဘဲ စိတ္ကူးေပါက္သလို လုပ္ခဲ့ျခင္းသာျဖစ္သည္.. “ေပ်ာ္စရာေကာင္းလား ေနာက္တစ္ခါ ငါနဲ႔သြားၾကမယ္ဟာ”တဲ့..

လိႈင္ဦးေမာ္သီခ်င္းကိုဆိုသံၾကားေတာ့ ဘယ္လိုမွ မေနႏိုင္ဘဲ စာဖတ္ေနရာမွ ေကာင္ေလးကို ေမာ့ၾကည့္မိျပန္၏.. သူႏွင့္ၾကည္သာ ႏွစ္သက္ေသာသီခ်င္းမ်ားလည္း တူလြန္းလွသည္.. စည္သူနဲ႔လိုပဲ.. ဒီေကာင္ေလးကေတာ့ စာဖတ္ရဲ႕လားမသိ.. စည္သူကေတာ့ စာေတြလည္း အေတာ္မ်ားမ်ားဖတ္ၿပီး အျငင္းအခုန္လညး္ သန္လွသည္.. ဒုတိယႏွစ္မွာ အာကာ ရည္းစား စထားေတာ့ ၾကည္သာက စည္သူႏွင့္ခင္ကာစ.. အဲ့ဒိတုန္းက စည္သူ႔ကို သေဘာက်ခဲ့မိေသးသည္ထင္သည္.. သိပ္ေတာ့မမွတ္မိေတာ့.. ၾကည္သာသည္ လူမ်ားစြာကို သေဘာက်လိုက္ ေမ့လြယ္လိုက္ႏွင့္တစ္သက္လံုးေနလာသူမို႔ စည္သူ႔ကိုလည္း သေဘာေတာ့က်ခဲ့ဦးမွာအမွန္ပင္.. ရင္ခုန္ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတာ့ မရွိခဲ့တာေသခ်ာ၏.. ကမာၻေပၚမွာ ၾကည္သာရင္ခုန္မက္ေမာရသူဟူ၍ တစ္ခါမွမႀကံဳဖူးေသး..

တံခါးမွ ေတာင္ကနဲ အသံေလးၾကားလို္က္ရသည္..
အာကာလာၿပီ.. မ်က္ေမွာင္ႀကီးကုပ္လ်က္ စူပုတ္ေနေတာ့ ကားရပ္စရာေနရာရွာမေတြ႔ျပန္ဘူးထင္သည္ဟု ေတြးၿပီး ကမန္းကတန္း လြယ္အိတ္ဆဲြကာ ထရ၏.. “ေနာက္နင္ ဒီေကာ္ဖီဆိုင္မွာ မထုိင္နဲ႔”လုိ႔ ဆီးႀကိဳ ဘုေတာျပန္ေတာ့လည္း ၾကည္သာပါ ေဒါသထြက္ရင္း ျပန္လွန္ရန္ျဖစ္မိေသးသည္.. အာကာသည္ ေဒါသထြက္လာလွ်င္ ဘာကိုမွ သိပ္ၿပီးမစဥ္းစားႏိုင္ေတာ့ဘဲ ေျပာခ်င္ရာေျပာတတ္သည့္အက်င့္ရွိေနတာ စိတ္ပ်က္မိသည္.. ကိုကိုႏွင့္ ရန္ျဖစ္တုန္းကလိုေပါ့.. ကိုကိုက တစ္သက္လံုးေမာင္ႏွမလို ခင္မင္လာသည့္ သံေယာဇဥ္ကို အလဲြသံုးစားလုပ္ၿပီး ၾကည္သာ့ကို ခ်ဥ္းကပ္သည္ဟု သူထင္ျမင္ခဲ့တာ.. အဲဒါေၾကာင့္လည္း “အခြင့္ေရးသမား”လို႔ ကိုကို႔ကို သူေျပာခဲ့မိသည္ဟု ၾကည္သာ့ဆီမွာ ဝန္ခံခဲ့ဖူးသည္.. ကိုကို ၾကည္သာ့ကို ရုတ္တရက္ႀကီး ေရွာင္ဖယ္ကာ အိမ္ေျပာင္းၾကဖို႔ စီစဥ္သည္ကို နားမလည္အံ့ၾသေနခဲ့ေသာ ၾကည္သာသည္ အာကာထိုအေၾကာင္းမ်ား ေျပာလာေတာ့မွ အားလံုးကို သေဘာေပါက္ခဲ့ရသည္.. ကိုကို သိပ္နာသြားမည္ထင္ပါသည္.. အိမ္ေျပာင္းၿပီးေနာက္လည္း ႀကီးေမကသာ ၾကည္သာတို႔ဆီ အဆက္အသြယ္လုပ္ၿပီး ကိုကို႔အသံကိုပင္ မၾကားခဲ့ရ.. အာကာကေတာ့ သူေျပာမိသမွ်ကို အားနာမ်က္ႏွာပူကာ အဆက္အသြယ္မလုပ္ဘဲေနခဲ့ၿပီး ၾကည္သာကလည္း တကူးတက ဖုန္းဆက္စကားေျပာဆိုတတ္သည့္ အက်င့္မရွိသူမို႔ ဖာသိဖာသာပင္ အေနေဝးခဲ့ရသည္..

“နင္ထြက္သြားရင္ ကိုကိုနဲ႔ ေတြ႔မလားမေျပာတတ္ဘူး.. ငါ ကားရပ္ထားတဲ့နားက ဆုိင္တစ္ခုမွာ သူ႔ကို ခုပဲျမင္ခဲ့တယ္” လို႔ အာကာကေျပာေတာ့ စိတ္ထဲ အံ့ၾသသြားမိသည္.. ဒီေန႔ ကိုကိုႏွင့္ ေတြ႔ျဖစ္မွာမို႔မ်ား ကိုကို႔အေၾကာင္းေတြ ေတြးမိေနသည္လားမေျပာတတ္.. ေကာ္ဖီဆို္င္ကထြက္ေတာ့ လမ္းမွာ ကိုကိုႏွင့္ တကယ္ပင္ ဆံုေလသည္.. အာကာမပါဘူးလားလို႔ပင္ ကိုကိုက မေမး.. “ၾကည္သာ့အလုပ္ေတြ အဆင္ေျပလား”တဲ့.. ကိုကိုသည္ ထံုးစံအတိုင္း စိတ္ထဲရွိသည္ကို မေျပာဘဲ ေကြ႔ဝိုက္လ်က္ အပိုစကားေတြကို ေလွ်ာက္ေျပာေန၏.. ၾကည္သာကလည္း တမင္ပင္ စကားမဟုတ္သည္မ်ားကို စကားလုပ္လ်က္ေျပာေနျပန္ေတာ့ “ၾကည္သာဘယ္ေတာ့မွ လူႀကီးမျဖစ္ေတာ့ဘူးလား”လို႔ ေမးေနျပန္ေသးသည္.. ၾကည္သာက ေလွာင္သလို ရယ္ျပန္ေတာ့လည္း ကိုကို႔ မ်က္ႏွာမေကာင္းလွသည္မို႔ စိတ္ထဲရွိသေလာက္လည္း မေလွာင္ရက္ျပန္ေတာ့ေခ်..

အိမ္လိုက္ပို႔ေပးမယ္လုိ႔ ေျပာလာတာကို ျငင္းလိုက္ေတာ့ ေနာက္ထပ္လည္း ဆက္မေတာင္းဆိုေတာ့ဘဲ စိတ္မေကာင္းသည္ကို ဟန္ေဆာင္ၿပံဳးရယ္ရင္း “ကိုကို႔ကို အရင္လို မခင္ေတာ့လုိ႔ ျငင္းပဲျငင္းေနတာလား ၾကည္သာ”လို႔ ေျပာေနျပန္သည္.. တကယ့္ကို ကိုကိုအစစ္ပါပဲ.. ၾကည္သာ့ကိုဆိုလွ်င္ ဘယ္ေတာ့မွ အတင္းအက်ပ္ တိုက္တြန္းတာ ေျပာဆိုတာ ေတာင္းဆိုတာမရွိခဲ့စဖူး.. တကယ္ဆိုရင္ “ကိုကိုလိုက္ပို႔ပါ့မယ္”လို႔ အတင္းအက်ပ္ေျပာလာခဲ့ရင္ အာကာပါတယ္ဆိုတာကိုလည္း ေျပာျပမိမွာပဲ.. အဲဒီလိုဆို အေျခအေနက တမ်ိဳးတဖံုေျပာင္းသြားမလားမသိဘူးေနာ္.. ခုေတာ့ ကိစၥရွိရင္သြားေလလို႔ ႏွင္လိုက္ေတာ့လည္း “ေအးကြာ ေနာက္မွေတြ႔တာေပါ့”လုိ႔သာ ႏႈတ္ဆက္လ်က္ ခပ္ေလာေလာထြက္သြားခဲ့သည္.. ကိုကို ေတာ္ေတာ္ အ,သည္ဟု ေတြးမိ၏.. ကိုကို႔ကို ေတာ္လုိက္တာ.. ထက္လိုက္တာလို႔ လူႀကီးေတြက ခ်ီးက်ဴးၾကတာကို ျပန္ေတြးမိေတာ့ ရယ္ခ်င္မိသည္.. မဟုတ္တာပဲေနာ္..

အိမ္ကိုျပန္သည့္ လမ္းတေလွ်ာက္လံုး အာကာက ဘာစကားတစ္ခြန္းမွမေျပာ.. ၾကည္သာကလည္း ကိုယ့္အေတြးႏွင့္ကိုယ္ ၿငိမ္ေနမိေတာ့ သူတုိ႔ကားေလးသည္ အရင္ညေနေတြလို ေပ်ာ္စရာလည္းမေကာင္းေတာ့ေခ်.. အိမ္ေရွ႕တြင္ကားရပ္ၿပီးမွ အာကာက ေမးသည္.. “ကိုကိုက ဘာတဲ့လဲ”.. ဘာတဲ့ရမွာလဲ.. ဘာမ်ားတဲ့ႏိုင္ဦးမွာလဲ.. ကိုကို အမွတ္သည္းေခ်သိပ္ႀကီးတာ အာကာမသိဘူးမွမဟုတ္တာ.. အာကာ မူးလို႔ေျပာမိတ့ဲ စကားေလးတစ္ခြန္းကိုပင္ အတည္ယူလ်က္ အနာႀကီးနာၿပီး အေဝးကိုထြက္သြားခ့ဲသူမဟုတ္လား.. ခုမွ ျပန္ေတြ႔ၾကတာ သူက ဘာမ်ားေျပာႏိုင္မွာမို႔လဲေနာ္.. တခါတေလေတာ့လည္း ၾကည္သာ့ကို နားမလည္သူ ၾကည္သာ့ကို အလိုမလိုက္တတ္သူ ၾကည္သာ့သေဘာထားကို နားမလည္သူမ်ားကိုခ်ည္းႀကံဳရေသာအခါ အႏြံတာခံလြန္းေသာ ကိုကိုႏွင့္ ေဝးကြာေအာင္လုပ္ခဲ့သူ အာကာ့ကို စိတ္ဆိုးမိသည္.. ကိုကို ၾကည္သာ့ကို ခ်စ္သည္ဆိုတာကို အာကာ သေဘာမက်တာလည္း မဟုတ္ပါဘဲနဲ႔ တမင္စိတ္ထဲမပါေသာ စကားကိုေျပာမိေသာေၾကာင့္ ကိုကိုႏွင့္ ေဝးရတာလို႔ စြပ္စဲြရန္ျဖစ္ခ်င္မိ၏.. ဒါေပမယ့္ ရန္စကားေတြ မေျပာတတ္သူမို႔ “ဒီလိုပါပဲ.. ေနာက္မွလာလည္ဦးမယ္ေျပာတယ္”ဟု ေျဖၿပီး ကားေပၚကဆင္းခဲ့သည္..

ညဘက္မွာ ၾကည္သာပံုဆဲြေနတုန္း အာကာ အနားေရာက္လာျပန္၏.. “ငါ မွားသြားတာ”လို႔ ေတာင္းပန္ျပန္သည္.. တကယ္ဆိုရင္ ကိုကို႔ကိုသာ သြားေတာင္းပန္ရမည္မဟုတ္လား.. ၾကည္သာ့ကို ေျပာစရာအေၾကာင္းဘာမွမရွိေခ်.. “ငါ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး”လုိ႔သာျပန္ေျပာျဖစ္၏.. ထိုစဥ္ပင္ တယ္လီဖုန္းျမည္သံၾကားရျခင္းျဖစ္သည္.. ည ၁၀ နာရီေက်ာ္ေနၿပီ.. ဖုန္းကို ေမေမကိုင္၏.. “အမေလး ၾကားသားမိုးႀကိဳးေတာ္”လို႔ အံ့အံ့ၾသၾသ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေရရြတ္လိုက္သံက ခပ္က်ယ္က်ယ္မို႔ အခန္းထဲထိ ၾကားလိုက္ရေတာ့ ၾကည္သာႏွင့္ အာကာ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္မိၾကသည္.. သိပ္မၾကာလိုက္ပါ.. “အာကာ.. လာဦး.. မင္း ကိုကိုဖုန္းဆက္တာ”ဟု ေအာ္ေခၚသျဖင့္ အာကာအခန္းထဲက ထြက္သြားသည္.. ပံုလည္း ဆက္မဆဲြျဖစ္ေတာ့ဘဲ ကိုကိုႏွင့္ အာကာ ေျပာလုိ႔ဆိုလို႔ အဆင္ေျပပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေနမိ၏.. ဘာေၾကာင့္ ၾကည္သာ့ကိုအရင္မေခၚသလဲမသိ..

စည္သူႏွင့္ ေလာင္းထားတာကို သြားသတိရမိျပန္သည္.. ၾကည္သာတို႔ေမာင္ႏွမ ကိုကိုႏွင့္ တသက္လံုး စိမ္းကားျပတ္ေတာက္စြာ ေနသြားရေတာ့မည္ထင္သည္ဟု ၾကည္သာကေျပာေတာ့.. “မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး နင္တို႔ ျပန္ၿပီးေပါင္းမိၾကဦးမွာ ေလာင္းမလား”လုိ႔ စည္သူက ေျပာခဲ့တာ.. မနက္ျဖန္ေတြ႔လို႔ ကိုကိုဖုန္းဆက္တာကို ျပန္ေျပာျပလွ်င္ သူ႔ထံုးစံအတိုင္း အေပၚစီးကေန ၿပံဳးဦးမည္ထင္သည္.. အခန္းျပင္ကုိ နားစြင့္လိုက္ျပန္ေတာ့ အာကာ့စကားသံကို စကားလံုး သဲသဲကြဲကဲြလည္း မၾကားရဘဲ ရယ္သံလား ေဒါသသံလား မေျပာခ်င္ေျပာခ်င္အသံလားလို႔လည္း ခဲြျခားလုိ႔ မရေတာ့.. သူတို႔ ေျပာဆို၍ အဆင္မေျပလွ်င္ ကိုကိုကလည္း ၾကည္သာႏွင့္ေျပာဦးမည္လို႔ ေခၚခိုင္းေတာ့မည္မထင္.. ကိုကို႔အေပၚ အရင္လုိပဲ ဆိုးခြင့္မွ ရပါဦးမလား.. ကိုကို ခုထိ ရည္းစားေတာ့မရွိေသးဘူးဟု ႀကီးေမဆီကသိရသည္.. အာကာႏွင့္ၾကည္သာ့အေပၚ အရင္လိုခြင့္လႊတ္သည္းခံစိတ္မွ ရွိပါ့ဦးမလား..

“ၾကည္သာ”… အခန္းျပင္မွ အာကာ့ေခၚသံကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ တခ်က္လန္႔သြားေသးသည္.. ထြက္သြားလိုက္ေတာ့ အာကာက ဖုန္းခြက္ကို ေျမွာက္လ်က္လႈပ္ခါျပသည္.. မ်က္ႏွာထားက ခပ္တည္တည္.. မေျပာင္းမလဲ.. ၾကည္သာဖုန္းကိုယူလိုက္ေသာ္လည္း သူက အနားမွထြက္မသြားဘဲ နံရံကိုမွီလ်က္ရပ္ၾကည့္ေနသည္.. ၾကည္သာ့စိတ္ထဲ ဇေဝဇဝါျဖစ္ကာ စဥ္းစားရလည္းခက္သြားသည္.. ဘာလဲ.. ေျပလည္သည္လား.. မေျပလည္ဘူးလား.. “ညီမေလး.. မနက္က်ရင္ ေစာေစာထ.. ကိုကိုလာေခၚမယ္.. မနက္စာသြားစားရေအာင္”.. ၾကည္သာ့အသံၾကားၾကားခ်င္း ကိုကိုက ထိုသုိ႔ေျပာလုိက္ေတာ့ ေပ်ာ္ရမည္လားဘာလား မသိဘဲ ရင္ခုန္သြားလ်က္ အာကာ့ကို လွည့္ၾကည့္မိသည္.. အာကာက အားရပါးရျပံဳးရင္း ဗိုက္ကိုပြတ္ျပလိုက္ေတာ့မွ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ေျပလည္သြားၿပီဟု သေဘာေပါက္ၿပီး စိတ္လြတ္လက္ေပါ့ပါးစြာ ရယ္မိေတာ့သည္.. ကိုကိုလည္း ရယ္ေနသည္.. အာကာကလည္းၿပံဳးလ်က္.. ၾကည္သာသည္ စိတ္ရႊင္လန္းသြားကာ ဘာမွလည္းမဆိုင္ဘဲ ေကာ္ဖီဆို္င္က ေကာင္ေလး၏ အၿပံဳးကို သတိရသြားမိ၏.. ကိုကို႔ကို အဲဒိ ေကာင္ေလးအေၾကာင္း ေျပာျပရဦးမည္.. နာမည္လည္း မသိေသးဘူး.. မနက္ျဖန္ညေနေတာ့ စကားေျပာမိတ္ဆက္ျခင္းကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္မည္ဟု ေတးမွတ္ထားရင္း ထပ္ခါထပ္ခါရယ္ေနမိျပန္ေလသည္.. …

နန္းညီ
(၁၂.၁၂.၂၀၀၉)

_______________________

ဒါကို ဒီမွာပဲ ၿပီးၿပီလုိ႔ ထားလိုက္ေတာ့ .. သူငယ္ခ်င္းေတြက ေျပာတယ္.. ၿပီးလို႔ မရေသးဘူး.. စည္သူ က်န္ေသးတယ္တဲ့.. ဟုတ္တယ္.. ျဖစ္နိုင္ရင္ ၾကည္ေအးရဲ႕ ျမနႏၵာလို အရွည္ႀကီး ကာရိုက္တာေတြေဖာ္ၿပီး ေရးခ်င္တာ.. အဲ့ဒါနဲ႔ ခု ေကာ္ဖီဆိုင္ပံုျပင္ ၅ ကို ဆက္ေရးေနေသးတယ္.. ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ၄ ထိပဲ တပိုင္းၿပီးတယ္ရယ္လို႔ သတ္မွတ္ထားၾကစို႔.. =)

ေကာ္ဖီဆိုင္ပံုျပင္ ၁
ေကာ္ဖီဆိုင္ပံုျပင္ ၂
ေကာ္ဖီဆိုင္ပံုျပင္ ၃