Once upon a time in Innlay

ဒီႏွစ္ ၂၀၁၁ ႏိုဝင္ဘာမွာ တန္ေဆာင္တိုင္ ေတာင္ႀကီးတက္ျဖစ္ျပန္တယ္.. မႏွစ္က အလုပ္ေတြရႈပ္လို႔ မသြားလိုက္ရဘူး.. ေတာင္ႀကီးကားလက္မွတ္က ပဲြတြင္းဆိုေတာ့ ခက္ခဲဆဲ..  ဒီတစ္ေခါက္သြားတာ အင္းထဲ ႏွစ္ခါျပန္ဆင္းျဖစ္လိုက္တယ္.. ဒါေပမယ့္ ပံုေတြသိပ္မရိုက္ျဖစ္ဘူး.. ပဲြတစ္ေလွ်ာက္လံုးလည္း မရိုက္ဘူး.. ဘာျဖစ္တယ္ေတာ့မသိ.. ဓာတ္ပံုရိုက္ဖို႔ သိပ္ၿပီး မတက္ၾကြေနဘူးျဖစ္ေနတယ္..

ပထမတစ္ေခါက္ အင္းထဲက ေရႊေညာင္ကေန ေညာင္ေရႊကို ကားနဲ႔ ၿပီးမွ ေညာင္ေရႊဆိပ္ကေန စက္ေလွနဲ႔.. ဒုတိယတစ္ေခါက္ေတာ့ နန္႔ပန္ေစ်းေန႔ဆိုေတာ့ မနက္အေစာထၿပီး ေတာင္ႀကီးကေန ဆိုင္ကယ္ေတြနဲ႔ နန္႔ပန္အထိ ကုန္းလမ္းကေနသြား.. နန္႔ပန္ေစ်းဝင္ စားေသာက္ ေလွ်ာက္ၾကည့္ၿပီးမွ သူငယ္ခ်င္းအိမ္က ေလွနဲ႔ ဟိုနားဒီနား ပတ္သြားၾကတယ္.. ေတာင္ႀကီးကေန နန္႔ပန္ထိ ဆိုင္ကယ္နဲ႔ သြားတာ.. ခန္႔မွန္းေျခ .. အင္း.. ၃ နာရီေလာက္ေတာ့ ၾကာမယ္ထင္တယ္..

နန္႔ပန္ေစ်းကုန္းဘက္ျခမ္း.. လွည္းေတြနဲ႔ လာတဲ့ ရြာေတြရွိတယ္.. ေညာင္ေရႊ-နန္႔ပန္ ရြာခ်င္းဆက္လမ္းေတြကေတာ့ ဖုန္ထူထူ လမ္းဆိုးဆိုးပဲ.. ေစ်းထဲေရာက္ေတာ့ တဖဲြ႔လံုး ဗိုက္ေတြ ဆာၿပီး ဘာစားစား စားေကာင္းေနၾကတယ္..

ေစ်းထဲက ဆံသဆိုင္.. ခပ္လန္းလန္းပဲေနာ္..

ေရွးေဟာင္းပစၥည္း (ဆိုတာေတြ)လည္း ေရာင္းၾကတယ္.. အကႌ်ဆိုင္ေတြသိပ္မ်ားတယ္.. က်န္တာေတာ့ ပံုမွန္ေစ်းေတြလိုပဲ ေဒသထြက္ေတြ ေဆးေပါ့လိပ္ေတြ ပန္းေတြ စားစရာေတြ ေဆးေတြပါပဲ..

နန္႔ပန္ေစ်းလာတဲ့ ေလွေတြ.. ေအာက္ပံုကေတာ့ ဒီဘက္က ကိုယ္တို႔ အဖဲြ႔ ေလွေပၚမွာ ေဟးလားဝါးလားသိပ္ဆူညံလြန္းလို႔နဲ႔တူတယ္.. ၾကာခူးေနတဲ့ အင္းသူမေလးတစ္ေယာက္က ေပေစာင္ေစာင္ လွည့္ၾကည့္တယ္..

ေပါက္ပါးရြာထဲမွာ အဖြားေတြ အေဒၚေတြအိမ္ ခနဝင္နားတယ္.. ငါးေၾကာ္ေတြ ဝယ္စားၾကတာ.. တစ္ပိႆာ တစ္ေထာင္ထဲရယ္.. တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အင္းထဲက ငါးမစားဘူးေျပာၾကတယ္.. ကိုယ္တို႔ကေတာ့ ဘာရမွာလဲ.. တစ္ေယာက္ထဲ ၇ ေကာင္တိတိ ထိုင္စားပစ္ေနလို႔ ေဘးကလူေတြ မ်က္လံုးျပဴးၾကတယ္.. အိမ္ေပၚကေန ဘုရားေပါက္ကို လွမ္းျမင္ေနရလို႔ ဓာတ္ပံုရိုက္ထားလိုက္ေသးတယ္..

အဲ့ဒိေန႔က မနက္ ၇ နာရီကေနသြားတာ အျပန္ လမ္းမွာ ဆိုင္ကယ္မီးပ်က္လုိ႔ ေညာင္ေရႊမွာ ဝင္ျပင္ေနတာနဲ႔ ဘာနဲ႔.. ည ၉ နာရီေလာက္မွ ေတာင္ႀကီးအိမ္ျပန္ေရာက္တယ္..  မနက္ ေစ်းထဲမွာတုန္းက တို႔ဖူးသုတ္ေတြ ဟင္းထုပ္ေတြစား .. ၿပီးေတာ့ ငါးေၾကာ္ေတြစား ဗိုက္ေတြအင့္ေနလို႔ ထမင္းေတာင္ မစားႏိုင္ဘူး.. “ေနာက္မ်ားေတာ့ ငါးေၾကာ္လာမေကၽြးေနနဲ႔ေတာ့.. မုန္းၿပီ”လို႔ က်ိန္းဝါးၿပီး အိမ္ျပန္သြားတာ.. အိမ္မွာ ေဒၚေလး ဘာဟင္းခ်က္လဲ ေမးေတာ့.. ငါးေၾကာ္.. ဆိုလို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဝိုင္းရယ္ၾကၿပီး ကိုယ္ေတာ့ ရံႈ႕မဲ့ေနတာပဲ..