ခံစား နားလည္ တီထြင္

(ကေလးမ်ားႏွစ္ အထိမ္းအမွတ္ တံဆိပ္ေခါင္း၊ Snorri Petersen ဆိုတဲ့ ၈ ႏွစ္သားကေလးဆဲြသည္)

လို႔ အဲ့ဒါကို ေပ်ာ္ခဲ့တာေပါ့.. ဒါေပမယ့္ ပန္းခ်ီဆိုတဲ့အခ်ိန္မွာ အတန္းထဲမွာ တစ္ခါမွလည္း ပန္းခ်ီမဆဲြရပါဘူး.. မၿပီးေသးတဲ့ သခ်ၤာေတြ တြက္ခိုင္းတယ္.. မွတ္စုေပးလို႔ မၿပီးေသးတဲ့ သိပၸံမွတ္စုေတြ လိုက္ကူးရတယ္.. တစ္ခါတေလ အတန္းသန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရတယ္.. တစ္ခါတေလ စာက်က္ၿပီး revision လုပ္တဲ့အခါလုပ္ရတယ္.. ဘယ္မွာလဲ ကေလးေတြအတြက္  အႏုပညာမ်ိဳးေစ့..တိုင္းျပည္တျပည္ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံကို ထူေထာင္တဲ့အခါမွာ ကာယအားနဲ႔ တိုက္ယူတဲ့ သူရဲေကာငး္ေတြ လိုအပ္တာ မွန္ေပမယ့္ အဲ့ဒီ့တိုင္းျပည္ ေရရွည္တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေအာင္ ဥာဏအားနဲ႔ ထိန္းသိမ္းေပးမယ့္ ဥပေဒသမားေတြ အေတြးအေခၚသမားေတြလည္း လိုအပ္ပါတယ္.. အဲ့ဒီလိုပါပဲ.. တိုင္းျပည္ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈေတြ ထံုးစံဓေလ့ေတြ တိုးတက္တည္ၿမဲေအာင္ လုပ္ေဆာင္မယ့္ အႏုပညာရွင္ေတြကိုလည္း လိုအပ္တာအမွန္ပဲ.. တရုတ္ျပည္ႀကီး ႏွစ္ေပါင္းရွည္ၾကာ ခိုင္ၿမဲေနၿပီး သူတို႔ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ေတြ ရိုးရာေတြဟာ ခုဆို ကမာၻအႏွံ႔မွာ လႊမ္းမိုးခံေနရပါၿပီ.. ဟုိး အရင္ေခတ္ေတြကထဲက ဂရိနဲ႔ ေရာမကို ၾကည့္ရင္ ေရာမဟာ စစ္ေရး တိုက္ခိုက္ေရးမွာ သူမတူေအာင္ သာလြန္တဲ့ တိုင္းျပည္လူမ်ိဳးပါ.. ဂရိကိုတိုက္ခိုက္ၿပီး ေအာင္ႏိုင္ေတာ့ ဂရိက ေတြးေခၚပညာရွင္ေတြ အႏုပညာရွင္ေတြ လက္မႈပညာရွင္ေတြကို သတ္မပစ္ဘဲ သူတို႔ဆီကေန ျပန္ၿပီး ပညာေတြသင္ယူပါတယ္.. ေျပာရရင္ တိုင္းျပည္ကို သိမ္းယူၿပီး ဂရိယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ အႏုပညာေတြကိုပါ ေမြးယူလိုက္တာမ်ိဳးပါပဲ..အေနာက္တိုင္းက အေျခခံပညာေက်ာင္းေတြမွာ အႏုပညာကို ရသကို သီးသန္႔ဘာသာရပ္အေနနဲ႔ သင္ၾကားပါတယ္.. ကေလးေတြ ငယ္ငယ္ကတည္းက ကမာၻေက်ာ္ပန္းခ်ီကားေတြကို ေလ့လာရတယ္.. အေရာင္ေတြ အရိပ္ေတြ နိမိတ္ပံုသေဘာတရားေတြကို ေလ့လာရတယ္.. ဘဲေလးကတာတို႔ သီခ်င္းဆိုရတာတို႔လည္းရွိေတာ့ သိပ္ေကာင္းတဲ့စနစ္ပဲလို႔ ကိုယ္ကေတာ့ အားရမိပါရဲ႕.. ေမြးကတည္းကပါလာတဲ့ အႏုပညာခ်စ္စိတ္ကို ေပ်ာက္မသြားေအာင္ ဆက္ရွင္သန္လာေအာင္ စနစ္တက် သင္ၾကားေပးလိုက္တာဟာ သိပ္ေကာငး္တဲ့ပညာေရးပါ.. ဒီကေလးေတြၾကီးလာတဲ့အခါ ပန္းခ်ီကို အႏုပညာကို ဆက္ၿပီးမေလ့လာမသင္ၾကားဘူးဆိုရင္ေတာင္ သူ႔စိတ္အေျခခံမွာ ပန္းခ်ီသေဘာတရားေတြကို နားလည္ေနၿပီ.. ပညာရွင္တစ္ေယာက္လို ထဲထဲဝင္ဝင္မသိဘူးဆိုတာေတာင္ ပန္းခ်ီကားၾကည့္တာေလာက္ေတာ့ သူၾကည့္တတ္ေနပါၿပီ..

ပန္းခ်ီကားၾကည့္တာ ဓာတ္ပံုၾကည့္တာဟာ ရသပါ.. ရသ သေဘာတရားကို နားလည္တဲ့လူဟာ တီထြင္ဖန္တီးမႈမွာလည္း အားေကာင္းလာပါတယ္.. ရသ သေဘာတရားကို သိတဲ့လူဟာ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ရင္ေတာင္ ပညာသားပါပါ ၾကည့္တတ္လာပါတယ္.. ရုပ္ရွင္ကို ဓာတ္ပံုကို ပန္းခ်ီကားကို ဆန္းစစ္ေဝဖန္တတ္လာပါတယ္.. အေျခခံက်က် ဆန္းစစ္တတ္လာတာနဲ႔အမွ် ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးတဲ့အခါမွာလည္း အသစ္အသစ္ေတြ.. ပိုေကာင္းတာေတြကို ဖန္တီးတတ္လာပါတယ္.. သီအိုရီပိုင္ၿပီးသားလူတစ္ေယာက္က အဲ့ဒီ့အေပၚမွာ ထပ္ကြန္႔ၿပီး ဘယ္လိုပဲ ဆန္းသစ္တီထြင္ပါေစ အေျခခံကိုမလြတ္သြားဘဲ လက္ခံႏိုင္စရာ အသစ္အဆန္းေတြ ေပၚလာတဲ့သေဘာမ်ိဳးပဲေပါ့..

ပီကာဆိုကို ၾကားဖူးၾကမယ္ထင္ပါတယ္.. ပန္းခ်ီဝါဒ အသစ္တစ္ခုကို ေအာင္ျမင္စြာတီထြင္ေရးဆဲြႏိုင္ခဲ့တဲ့ ကမာၻေက်ာ္ ပန္းခ်ီဆရာပါ.. သူေရးတဲ့ cubism ဆိုတဲ့ပန္းခ်ီကို ကေလးပန္းခ်ီလို႔ အရူးပန္းခ်ီလို႔ အဲ့ဒီေခတ္ အဲ့ဒီအခါတုန္းက ဝိုင္းဝန္းရံႈ႕ခ်ခဲ့ၾကပါေပမယ့္ သူဟာ ၿပီးစလြယ္ေရးခဲ့တာမ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး.. အေျခခံကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ရထားၿပီး ပန္းခ်ီသေဘာတရားေတြကို ေက်ေက်ညက္ညက္ရွိေနမွသာ အသစ္တီထြင္မႈကို ကူးေျပာငး္ခဲ့တာပါ.. ေျပာခ်င္တာက  အေျခခံသေဘာတရားဟာ လူတုိင္းမွာရွိသင့္တယ္ဆိုတာပါ..

ခုေခတ္မွာ ပန္းခ်ီသေဘာ ဒီဇိုင္းသေဘာဟာ ဘယ္ေနရာမွာမွ မလြတ္ကင္းေတာ့ပါဘူး.. သာမန္ေန႔စဥ္သံုးပစၥည္းေတြက စၿပီး.. ဖက္ရွင္ေတြ အဝတ္အစားေတြအလည္.. တုိက္တာအေဆာက္အဦေတြအဆံုး.. ပန္းခ်ီအျမင္ ဒီဇိုင္းသေဘာေတြကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားလာၾကပါၿပီ.. ဒါက ပုိတိုးတက္တဲ့ ပိုေခတ္မီတဲ့ ပိုအဆင့္တန္းျမင့္တဲ့ လူ႔ေဘာင္ေလာကကို ဦးတည္လာတယ္ဆိုတာ ေျပာစရာေတာင္ လိုေတာ့မယ္မထင္ပါဘူး.. ဒါေပမယ့္ ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ဒါေတြဟာ တကယ္ တန္ဖိုးထားခံရရ႕ဲလား..

ႏိုင္ငံတကာမွာ ဆန္းသစ္တဲ့ အႏုပညာဝါဒေတြ သေဘာတရားေတြ အမ်ားႀကီး အမ်ားႀကီးထြက္ေပၚလာခ်ိန္မွာ ျမန္မာ့ အႏုပညာေလာကမွာ အေျခခံမပိုင္တဲ့ အေျခခံမရွိတဲ့ ေယာင္ဝါးဝါးကိစၥေတြ ျဖစ္ေနတုန္းပါပဲ.. တျခားေနရာေတြကို ထားၿပီး ပန္းခ်ီ ဒီဇိုင္းေလာက ကိုပဲ ၾကည့္လိုက္ရင္ေတာင္ အားရစရာမရွိပါဘူး.. ပန္းခ်ီဝါဒေတြမွာ ႏိုင္ငံတကာနဲ႔ မယွဥ္ႏိုင္.. ကမာၻကိုထိုးေဖာက္ႏိုင္တဲ့ ျမန္မာ့ပန္းခ်ီဆရာဆိုတာ ရွားပါးလြန္းပါတယ္.. ဒီဇိုင္းေလာကမွာဆိုလည္း ဒီဇိုင္နာက ကိုယ့္ပညာအျမင္နဲ႔ တင္ျပတဲ့အႏုပညာေတြဟာ ဒီဇိုင္းသေဘာဘာမွ နားမလည္တဲ့ ေငြရွင္ေတြရဲ႕ ဝင္စြက္ဖက္တာေတြကို ခံေနရတာပါပဲ.. ဒါဟာ လူေတြရဲ႕ အေျခခံစိတ္မွာကိုက အႏုပညာကို ေရွ႕တန္းမတင္တတ္တဲ့ သေဘာေတြ ပါေနလို႔ပါ.. ဒီဇိုင္နာရဲ႕ အျမင္ကို ေလးစားရမယ္ဆိုတဲ့ အသိ သူတို႔မွာ မရွိလို႔ပါ.. ငယ္စဥ္ကတည္းက အႏုပညာကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးစိတ္ တန္ဖိုးထားစိတ္ကို မထည့္သြင္းေပးထားခဲ့လို႔ပါ..

ခုေခတ္ႀကီးက နည္းပညာေခတ္ႀကီးပါ.. နည္းပညာ ဗဟုသုတ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြဟာ ကိုယ္နဲ႔ click away လို႔ ေျပာၾကတဲ့.. ေမာက္စ္ကလစ္ေလး တခ်က္ႏွိပ္လိုက္ရံုနဲ႔ ကိုယ္သိခ်င္တာေတြ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့အခ်က္အလက္ ဗဟုသုတေတြကို ရႏိုင္ေနပါၿပီ..  အရင္ေခတ္ေတြတုန္းကလို အခ်က္အလက္တစ္ခုခုကို သိခ်င္လို႔ ဗဟုသုတတစ္ခုခုကို ရဖို႔ ခက္ခက္ခဲခဲ ပင္ပန္းႀကီးစြာႀကိဳးစားေနရတာမ်ိဳးမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး..  ဒီေတာ့ အျခားအျခားေသာ နည္းပညာတုိးတက္ၿပီးသားတိုင္းျပည္ေတြမွာ ျပန္လည္ထူေထာင္ေနရတာက ဖန္တီးမႈစြမး္အားနဲ႔ အႏုပညာဗီဇပါပဲ.. ကိုယ့္လက္ထဲမွာ အခ်က္အလက္ကို အလြယ္တကူရထားပါလ်က္နဲ႔ ဒါကို ဆင့္ပြားၿပီး ဖန္တီးမႈ မရွိရင္ အလကားပဲဆိုတာ သူတို႔ေတြ သတိျပဳမိၾကပါၿပီ.. ဖန္တီးမႈဆိုတာလည္း ခံစားမႈနဲ႔ တီထြင္မႈက လာတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ခံစားတတ္ေအာင္ တီထြင္ၾကံဆတတ္ေအာင္ ျပန္လည္လုပ္ေဆာင္ေနရပါၿပီ..

ရသစာေပေတြ ရသပန္းခ်ီေတြဟာ ခံစားမႈကိုေပးပါတယ္.. လူုဟာ ခံစားတာနဲ႔အမွ် စိတ္ကူးလာၾကပါတယ္.. စိတ္ကူးမယ္ ၾကံဆမယ္.. မျဖစ္ႏိုင္တာေတြလည္းပါေကာင္းပါေပမယ့္ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ ဇဲြနဲ႔ အလြယ္တကူ ရႏိုင္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ နည္းပညာေတြ အခ်က္အလက္ေတြပါ ေပါင္းလုိက္တဲ့အခါ သိပ္ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားတဲ့ တီထြင္မႈေတြ ထြက္လာႏိုင္ပါတယ္.. ကိုယ္တို႔ႏိုင္ငံက နည္းပညာေတာင္ မျပည့္စံုေသးပါဘူး.. ဒါေပမယ့္ တခ်ိဳ႕ေသာ တိုးတက္ေခတ္မွီတဲ့ႏိုင္ငံေတြလို နည္းပညာေနာက္ပဲ လိုက္ေနၿပီး ခံစားမႈ ခၽြတ္ၿခံဳက်သြားတဲ့အခါ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈအဆင့္အတန္းပါ က်သြားတာမ်ိဳးမျဖစ္ရေအာင္ ခုကတည္းက ယဥ္ေက်းမႈကို ျမွင့္တင္ထားသင့္ၿပီလို႔ ထင္ပါတယ္.. ခုကတည္းက ကိုယ့္အႏုပညာ ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈ ကိုယ့္ဓေလ့ထံုးစံေတြကို နားလည္ တန္ဖိုးထားၿပီး ခ်စ္ခင္တတ္ေအာင္ ေမြးျမဴသင့္ေနပါၿပီ..

ခံစားပါ.. ေတြးေတာစိတ္ကူးပါ.. ေနာက္ေတာ့ တီထြင္ၾကတာေပါ့..