ေမာင္သည္ ေကာ္ဖီဆိုင္မွာ ေမ့ကိုေစာင့္ရင္း စိတ္မရွည္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္လာသည္.. ခုနကပဲ မက္ေဆ့ခ်္ပို႔ေတာ့ ေအာက္ေရာက္ေနၿပီ တက္လာေတာ့မယ္ ေျပာတာ.. ဒဂံုစင္တာက ဘယ္ေလာက္မ်ားက်ယ္တာမို႔လို႔ ခုထိမေရာက္လာေသးတာလဲ.. ဧကႏၱ ေစ်းမ်ားအရင္ပတ္ေနသလားမသိ.. ေတြးရင္းစိတ္က ပိုၿပီးတိုလာသည္.. အိမ္ကအထြက္ ဖားသားႀကီးနဲ႔ ရန္ျဖစ္လာလို႔ စိတ္တိုေနရတဲ့အထဲ.. ေတြးေနရင္းမွာပဲ လွ်ပ္ျပာလွ်ပ္ျပာနဲ႔ လာေနတဲ့ ေမ့ကို ျမင္လိုက္သည္.. တမင္ပင္ မ်က္ႏွာကို ရွစ္ေခါက္ခ်ိဳးလ်က္ ဟိုဘက္လွည့္ေနလိုက္၏.. ေမေတာ့ သိမယ္..
“ေမာင္ ေစာင့္ရတာ ၾကာသြားလား.. ေဆာရီး.. ေမတကယ္ကို ခုနက ေအာက္ထပ္မွာေရာက္ေနတာ.. တက္လာရင္း လမ္းမွာ မာမီ့အသိအန္တီႀကီးနဲ႔ တုိးလို႔ သူမျမင္ေအာင္ လွည့္ပတ္ေလွ်ာက္သြားၿပီးမွ ဒီကို ဝင္ရဲတယ္.. ေမာင္ေစာင့္ေနမွန္းသိပါတယ္ကြာ.. ေမာင္”