လူသားေတြဟာ အသိဥာဏ္ျမင့္မားတာနဲ႔အမ ွ် ေကာက္က်စ္မႈေတြလည္း ရွိေနေတာ့ လူသားေတြသာ မီးကိုု ရသြားခဲ့ရင္ တန္ခိုုးအာဏာႀကီးၿပီး ပုုန္ကန္မွာစိုုးလိုု႔တဲ့.. နတ္မင္းတိုု႔ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ ဇုုက လူသားေတြ မီးကိုုမရဖိုု႔ ပိတ္ပင္တားျမစ္ထားခဲ့၏.. ဒါကိုု ပရိုုမီးသီးယပ္စ္ဆိုုတဲ့ နတ္တပါးက လူသားေတြကိုု ေမတၱာထားၿပီး မီးကိုုလူ႔ဘံုုေရာက္ေအာင္ ခိုုးပိုု႔ေပးခဲ့ေတာ့ ဇုုက သူ႔ကိုု အျပစ္ေပးသည့္အေနႏွင့္ ေတာင္ထိပ္မွာသံႀကိဳးခ်ည္ထားခဲ့ၿပီး အလြန္ပူျပင္းေသာေန႔ အလြန္ေအးစက္ေသာညမ်ားကိုု ငရဲခံသလိုု ခံစားေစခဲ့သည္.. ေန႔စဥ္တိုုင္းမွာ စြန္ငွက္ကလာၿပီး သူ႔အသည္းႏွလံုုးကိုု ေဖာက္စားျခင္းကိုုလည္း နာက်င္မႈ ျပင္းျပစြာ ခံစားခဲ့ရ၏.. သိုု႔ေသာ္ ေနာက္တေန႔ေရာက္တိုုင္းမွာ သူ႔အသည္းႏွလံုုးသည္ ျပန္လည္ျပည့္လာခဲ့ၿပီး ေဖာက္ၿပီးစားသံုုးမည့္ စြန္ကိုုလည္းေစာင့္ေနရၿပီး နာက်င္ၿမဲနာက်င္လ်က္ ေဝဒနာကိုု ခံစားရျပန္သည္တဲ့.. ပံုုျပင္အဆံုုးသတ္အေနျဖင့္ေတာ့ သူ႔ကိုု ကယ္တင္မည့္ ကယ္တင္ရွင္အျဖစ္ ဟာက်ဴလီေရာက္လာခဲ့သည္.. ေသာ္ ၾကားဖူးေသာ ဒ႑ာရီပံုုျပင္ေလးေပါ့.. ကဗ်ာလညး္ ရွိသည္ဟုု ဆိုုၾကသည္..
ေမာင့္ကိုု ခ်စ္ရျခင္းသည္လည္း Continue reading »

