က်မရဲ႕ ပထမဆံုးေသာ မူဆယ္ ခရီး..
ဒီခရီးစဥ္အေၾကာင္းကို ျပန္ၿပီးစာေရးဖို႔ က်မ ေတာ္ေတာ္ေလး စဥ္းစားခဲ့ရတယ္.. ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာကေတာ့ ဒီခရီးဟာ လူတိုင္းသိသင့္သိထိုက္တဲ့ သိဖို႔ေကာင္းတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြပါဝင္ေနလို႔ မျဖစ္မေနေတာ့ ေရးရမယ္လုိ႔ က်မကိုယ္ က်မ ျပန္အားေပးခဲ့ပါတယ္.. ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း သိၿပီးသားျဖစ္ၾကတဲ့အတိုင္း က်မဟာ သာမန္မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ပါပဲ.. ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ ႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္းေတြမသိသလို ဘယ္အသင္းအဖဲ႔ြ ဘယ္ဝါဒကိုမွ က်မ မကိုင္စဲြပါ.. လြတ္လပ္မႈ တရားမွ်တမႈနဲ႔ လူသားျခင္းစာနာေထာက္ထား ၾကင္နာတတ္တဲ့စိတ္ဓာတ္ကိုပဲ က်မ ယံုၾကည္တယ္.. ဒါေၾကာင့္ ဒီခရီးစဥ္ တစ္ခုလံုးကို က်မ ျမင္သလို က်မ ခံစားရသလို အားလံုးကို ျပန္မွ်ေဝခ်င္ပါတယ္..
မူဆယ္ခရီးစဥ္လို႔ေျပာလိုက္ရေပမယ့္ တကယ္တမ္းက်မတို႔ရဲ႕ ခရီးရည္ရြယ္ခ်က္က တရုတ္ျပည္နယ္စပ္ေတြမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ကခ်င္စစ္ေျပးဒုကၡသည္ စခန္းတစ္ခုဆီကို ျဖစ္ပါတယ္.. ခရီးကို ဒီဇင္ဘာလ ေလာက္ကတည္းက စၿပီး အစီစဥ္ဆဲြျဖစ္ၾကပါတယ္.. က်မတို႔နဲ႔ အသိ ကိုေဒးဗစ္ဆိုတဲ့ အစ္ကိုက NGO မွာ အလုပ္လုပ္တာဆိုေတာ့ သူ႔ အဆက္အသြယ္ေတြနဲ႔ စီစဥ္ျဖစ္ၾကတာ.. ကိုေဒးဗစ္ရယ္ မခင္ျမတ္ရယ္ မသီသီရယ္ မထိုက္ရယ္ က်မရယ္သြားျဖစ္တယ္.. အစကေတာ့ ကိုရဲေအာင္သူ ပါလာေတာ့မလိုလို.. ကိုထူးေတဇာပဲ လိုက္ေတာ့မလုိလို.. ကိုညီလင္းဆက္ပဲ လိုက္ျဖစ္မလိုလိုေတြ လုပ္ေနၿပီး တကယ္တမ္း ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၈ ရက္ေန႔ စထြက္ျဖစ္ၾကေတာ့ နဂိုစီစဥ္ထားတဲ့အတိုင္း က်မတို႔ ၅ ေယာက္ပဲ သြားျဖစ္ပါေတာ့တယ္..
(အတူသြားတဲ့ မိန္းကေလး ၄ ေယာက္.. နန္းညီ၊ မထိုက္၊ မခင္ျမတ္၊ မသီ)
စေနေန႔ မနက္ခင္းမွာ ရန္ကုန္ကေန စထြက္တယ္.. Continue reading »